E-recepta jak wystawić?
Wprowadzenie elektronicznych recept, znanych szerzej jako e-recepty, zrewolucjonizowało sposób przepisywania leków w Polsce. Ten cyfrowy system przynosi szereg korzyści zarówno dla pacjentów, jak i dla personelu medycznego, usprawniając procesy i minimalizując ryzyko błędów. Zrozumienie, e-recepta jak wystawić? staje się kluczowe dla każdego lekarza praktykującego w naszym kraju. Proces ten, choć początkowo może wydawać się skomplikowany, jest intuicyjny i opiera się na dostępnych narzędziach informatycznych. Głównym celem wdrożenia e-recept było zwiększenie bezpieczeństwa pacjenta poprzez eliminację błędów związanych z nieczytelnym charakterem pisma, zapewnienie dostępu do historii leczenia oraz ułatwienie realizacji recept w każdej aptece w kraju. Lekarze, którzy dotychczas wystawiali recepty papierowe, muszą zaznajomić się z nowymi procedurami, które jednak znacząco upraszczają codzienne obowiązki.
Każda e-recepta jest unikalnym dokumentem cyfrowym, który po wystawieniu trafia do systemu informatycznego, a następnie pacjent otrzymuje czterocyfrowy kod. Ten kod, wraz z numerem PESEL pacjenta, jest wystarczający do zrealizowania recepty w każdej aptece, która ma dostęp do Krajowego Systemu Informacyjnego Ochrony Zdrowia (KSIOZu). To ogromne ułatwienie, które eliminuje potrzebę fizycznego posiadania recepty przez pacjenta, co jest szczególnie ważne w przypadku osób starszych czy zapominalskich. Dodatkowo, system ten umożliwia lekarzowi wgląd w historię przepisanych leków, co jest nieocenione przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych, szczególnie w przypadku pacjentów cierpiących na choroby przewlekłe lub przyjmujących wiele medykamentów jednocześnie. Zrozumienie procesu, e-recepta jak wystawić?, jest więc inwestycją w efektywność i bezpieczeństwo praktyki medycznej.
Platformy do wystawiania e-recept są zazwyczaj zintegrowane z systemami gabinetowymi używanymi przez placówki medyczne. Oznacza to, że lekarz, pracując w swoim standardowym oprogramowaniu, może generować e-recepty bez konieczności logowania się do dodatkowych, zewnętrznych serwisów. Proces ten wymaga jedynie posiadania odpowiednich uprawnień i dostępu do Internetu. Warto podkreślić, że wprowadzenie e-recept jest częścią szerszego projektu cyfryzacji polskiego systemu ochrony zdrowia, którego celem jest podniesienie jakości świadczonych usług medycznych i zwiększenie komfortu pacjentów. Zrozumienie, e-recepta jak wystawić?, pozwala lekarzom sprawnie odnaleźć się w nowej rzeczywistości cyfrowej i w pełni wykorzystać potencjał drzemiący w nowoczesnych technologiach.
E-recepta jak wystawić krok po kroku od czego zacząć
Aby rozpocząć proces wystawiania e-recepty, lekarz musi przede wszystkim posiadać aktywne konto w systemie informatycznym, który umożliwia generowanie takich dokumentów. Najczęściej jest to oprogramowanie gabinetowe, zintegrowane z systemem P1, czyli platformą, która stanowi centralny punkt wymiany danych medycznych w Polsce. Dostęp do systemu P1 jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania e-recept. Lekarze, którzy pracują w placówkach medycznych, zwykle mają już zainstalowane i skonfigurowane odpowiednie oprogramowanie. W przypadku praktyki prywatnej, konieczne może być samodzielne pozyskanie licencji na oprogramowanie spełniające wymogi systemu P1 oraz uzyskanie niezbędnych certyfikatów do podpisywania elektronicznego dokumentów.
Pierwszym krokiem w procesie wystawiania e-recepty jest oczywiście poprawne zidentyfikowanie pacjenta. System wymaga podania numeru PESEL pacjenta lub, w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL, numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość. Następnie, lekarz przystępuje do wyboru leku lub leków, które mają zostać przepisane. Interfejs oprogramowania gabinetowego zazwyczaj oferuje rozbudowane bazy leków, które można przeszukiwać według nazwy handlowej, substancji czynnej, dawki czy postaci farmaceutycznej. Kluczowe jest również określenie dawkowania, sposobu podania oraz ilości przepisywanego preparatu. Precyzyjne uzupełnienie tych danych jest niezwykle ważne dla bezpieczeństwa terapii pacjenta.
Po wybraniu leków i określeniu wszystkich niezbędnych parametrów, lekarz musi podjąć decyzję o sposobie autoryzacji e-recepty. Istnieją trzy główne metody: podpis elektroniczny (tzw. kwalifikowany podpis elektroniczny), podpis zaufany (e-PUAP) lub osobiste potwierdzenie tożsamości pacjenta. Wybór metody zależy od preferencji lekarza i dostępnych narzędzi. W przypadku podpisu elektronicznego, wymagane jest posiadanie specjalnego certyfikatu cyfrowego. Podpis zaufany jest dostępny dla każdego, kto posiada konto na platformie e-PUAP. Osobiste potwierdzenie tożsamości polega na tym, że pacjent podczas wizyty w gabinecie potwierdza swoją tożsamość, a lekarz wystawia receptę bez podpisu elektronicznego.
E-recepta jak wystawić przy użyciu jakich narzędzi
Wystawianie e-recepty wymaga dostępu do odpowiednich narzędzi informatycznych, które umożliwiają integrację z systemem P1. Podstawowym narzędziem jest oprogramowanie gabinetowe, które zostało zaprojektowane z myślą o obsłudze elektronicznej dokumentacji medycznej. Te systemy oferują intuicyjne interfejsy, które pozwalają na szybkie wyszukiwanie pacjentów, przeglądanie historii ich leczenia, a także dodawanie nowych recept. Wiele z tych programów posiada wbudowane słowniki leków, co znacząco ułatwia proces wprowadzania danych i minimalizuje ryzyko błędów. Programy te często są stale aktualizowane, aby być zgodne z obowiązującymi przepisami i standardami technicznymi wymaganymi przez Ministerstwo Zdrowia.
Oprócz oprogramowania gabinetowego, kluczowym elementem jest również sposób autoryzacji e-recepty. Lekarze mogą korzystać z różnych metod podpisu elektronicznego. Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest kwalifikowany podpis elektroniczny, który jest odpowiednikiem odręcznego podpisu i zapewnia najwyższy poziom bezpieczeństwa. Do jego uzyskania potrzebny jest specjalny certyfikat cyfrowy wydawany przez uprawnione centra certyfikacji. Alternatywnie, lekarze mogą wykorzystać podpis zaufany dostępny poprzez platformę e-PUAP. Jest to rozwiązanie bezpłatne, które wymaga jedynie posiadania konta na platformie i profilu zaufanego. W przypadku braku dostępu do powyższych metod, istnieje możliwość wystawienia e-recepty z wykorzystaniem jednorazowego kodu potwierdzającego tożsamość pacjenta, który jest generowany przez system i zapisywany na wydruku informacyjnym dla pacjenta. Warto jednak pamiętać, że ta ostatnia metoda jest mniej bezpieczna i powinna być stosowana w sytuacjach wyjątkowych.
Dodatkowo, do poprawnego wystawienia e-recepty, niezbędne jest posiadanie stabilnego połączenia z Internetem. System P1, do którego przesyłane są dane e-recept, wymaga stałego dostępu do sieci. W przypadku problemów z połączeniem internetowym, lekarz może skorzystać z trybu offline, który pozwala na tymczasowe zapisanie recepty w systemie gabinetowym, a jej przesłanie do systemu P1 następuje automatycznie po przywróceniu połączenia. Ważne jest również, aby oprogramowanie gabinetowe było regularnie aktualizowane, ponieważ przepisy dotyczące e-recept mogą ulegać zmianom, a aktualizacje zapewniają zgodność z najnowszymi wymaganiami prawnymi i technicznymi. Posiadanie tych narzędzi i odpowiednie przeszkolenie z ich obsługi to podstawa do efektywnego i bezpiecznego wystawiania e-recept.
E-recepta jak wystawić w praktyce medycznej od czego się zacząć
W praktyce medycznej, rozpoczęcie procesu wystawiania e-recepty sprowadza się do kilku kluczowych kroków, które lekarz wykonuje podczas wizyty z pacjentem. Po wstępnym wywiadzie i badaniu, lekarz przechodzi do systemu informatycznego, gdzie odnajduje kartę pacjenta. W tym celu zazwyczaj wystarczy wpisać numer PESEL pacjenta lub jego dane osobowe. System natychmiast wyświetla historię leczenia, poprzednie recepty, alergie oraz inne istotne informacje medyczne, które mogą wpłynąć na dobór odpowiedniego leku. Jest to ogromna zaleta e-recept, która pozwala na spersonalizowanie terapii i uniknięcie potencjalnych interakcji.
Następnie lekarz wybiera opcję „nowa recepta” lub podobną, dostępną w interfejsie oprogramowania. Rozpoczyna się proces dodawania przepisów. Lekarz wpisuje nazwę leku, zazwyczaj korzystając z wbudowanej wyszukiwarki, która pozwala na szybkie znalezienie preparatu po nazwie handlowej lub substancji czynnej. Kluczowe jest precyzyjne określenie dawki, postaci leku (np. tabletki, kapsułki, syrop) oraz sposobu dawkowania (np. 1 tabletka 2 razy dziennie). System zazwyczaj oferuje gotowe schematy dawkowania, co znacznie przyspiesza pracę. Po wybraniu leku, lekarz określa ilość opakowań, które mają zostać przepisane, pamiętając o limitach wynikających z refundacji lub zasad przepisywania niektórych grup leków.
Kolejnym ważnym etapem jest wybór metody autoryzacji. Lekarz wybiera, czy chce podpisać receptę kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, czy też skorzystać z opcji potwierdzenia tożsamości pacjenta. W przypadku podpisu elektronicznego, system poprosi o wprowadzenie kodu PIN do certyfikatu. Po skutecznym podpisaniu, e-recepta zostaje wygenerowana i przesłana do systemu P1. Pacjent otrzymuje czterocyfrowy kod SMS-em lub mailem, albo wersję papierową z tym kodem, którą może okazać w aptece. Warto pamiętać, że lekarz ma możliwość wydrukowania pacjentowi tzw. wydruku informacyjnego, który zawiera podsumowanie przepisanych leków oraz kod dostępu do e-recepty. To ułatwienie dla pacjentów, którzy nie mają dostępu do smartfona lub preferują fizyczną formę dokumentu.
E-recepta jak wystawić dla osoby nieposiadającej PESEL
W przypadku pacjentów, którzy nie posiadają numeru PESEL, proces wystawiania e-recepty wymaga zastosowania alternatywnych metod identyfikacji. System informatyczny, który obsługuje e-recepty, musi być skonfigurowany w taki sposób, aby umożliwiał wprowadzenie danych osoby nieposiadającej polskiego numeru identyfikacyjnego. Najczęściej stosowaną metodą jest podanie numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość pacjenta, takiego jak paszport lub dowód osobisty, jeśli pacjent jest obywatelem innego kraju. W takich przypadkach, oprócz numeru dokumentu, zazwyczaj wymagane jest również podanie daty jego ważności oraz kraju wydania.
Po poprawnej identyfikacji pacjenta, dalszy proces przepisywania leku przebiega analogicznie do sytuacji, gdy pacjent posiada numer PESEL. Lekarz wybiera odpowiednie leki, określa dawkowanie, sposób podania oraz ilość preparatu. Należy jednak zwrócić szczególną uwagę na to, aby wszystkie dane dotyczące pacjenta zostały wprowadzone poprawnie i zgodnie z dokumentem tożsamości. Błędy w identyfikacji mogą prowadzić do problemów z realizacją recepty w aptece, a także do utraty możliwości wglądu w historię leczenia pacjenta w systemie P1. Dlatego tak ważne jest dokładne sprawdzenie wprowadzanych danych przed zatwierdzeniem recepty.
Po wygenerowaniu e-recepty, pacjent również otrzyma czterocyfrowy kod dostępu. W przypadku osób nieposiadających polskiego numeru telefonu komórkowego lub adresu e-mail, lekarz może wydrukować pacjentowi tzw. wydruk informacyjny. Taki wydruk zawiera wszystkie niezbędne dane dotyczące recepty, w tym kod dostępu, który pacjent może przedstawić w aptece. Jest to ważne udogodnienie, które zapewnia dostęp do leków również dla osób, które nie korzystają z nowoczesnych technologii komunikacyjnych. Warto pamiętać, że system P1 stara się być jak najbardziej elastyczny, aby zapewnić dostęp do opieki zdrowotnej wszystkim potrzebującym, niezależnie od ich statusu identyfikacyjnego w polskim systemie.
E-recepta jak wystawić dokument potwierdzający tożsamość
W sytuacji, gdy lekarz decyduje się na wystawienie e-recepty z wykorzystaniem dokumentu potwierdzającego tożsamość pacjenta, kluczowe jest poprawne wprowadzenie danych z tego dokumentu do systemu informatycznego. Dotyczy to przede wszystkim pacjentów, którzy nie posiadają numeru PESEL, ale również może być stosowane w przypadku osób posiadających PESEL, gdy z jakiegoś powodu system nie pozwala na jego użycie. W pierwszej kolejności lekarz powinien poprosić pacjenta o okazanie ważnego dokumentu tożsamości, którym może być dowód osobisty, paszport, a w przypadku dzieci karta pobytu lub inny dokument wydany przez odpowiedni organ.
Następnie, w oprogramowaniu gabinetowym, należy wybrać opcję identyfikacji pacjenta za pomocą alternatywnego dokumentu. W systemie pojawią się pola do uzupełnienia, takie jak rodzaj dokumentu, jego numer, data wydania oraz kraj wystawienia. Bardzo ważne jest, aby wszystkie te dane zostały przepisane dokładnie z dokumentu tożsamości. Nawet drobne literówki lub pomyłki w numerze mogą spowodować, że recepta nie będzie mogła zostać zrealizowana w aptece. Po wprowadzeniu danych, system zazwyczaj sprawdza ich poprawność i potwierdza możliwość dalszego działania. Jest to kluczowy moment, który gwarantuje, że e-recepta będzie powiązana z właściwym pacjentem.
Po zakończeniu procesu identyfikacji za pomocą dokumentu, dalsze kroki są standardowe dla wystawiania każdej e-recepty. Lekarz wybiera leki, dawkowanie, sposób podania oraz ilość. Po zatwierdzeniu wszystkich danych, recepta jest autoryzowana, zazwyczaj za pomocą podpisu elektronicznego lub zaufanego. Wygenerowany czterocyfrowy kod jest następnie przekazywany pacjentowi. W przypadku braku możliwości przesłania kodu drogą elektroniczną, lekarz drukuje pacjentowi wydruk informacyjny, na którym znajduje się kod dostępu. Ten wydruk jest dokumentem, który pacjent przedstawia w aptece, aby zrealizować receptę. Taka procedura zapewnia, że nawet osoby bez PESEL mają dostęp do niezbędnych leków, a cały proces jest bezpieczny i zgodny z przepisami.
E-recepta jak wystawić i wysłać pacjentowi bez internetu
Wystawienie e-recepty dla pacjenta, który nie ma dostępu do internetu lub smartfona, wymaga zastosowania odpowiednich procedur, aby zapewnić mu dostęp do leków. Choć e-recepta jest dokumentem cyfrowym, system przewiduje sytuacje, w których pacjent nie może otrzymać kodu drogą elektroniczną. W takim przypadku, kluczową rolę odgrywa tzw. wydruk informacyjny. Po wystawieniu e-recepty w systemie gabinetowym i jej podpisaniu przez lekarza, system generuje również dokument w formacie PDF, który zawiera wszystkie niezbędne informacje dotyczące recepty.
Wydruk informacyjny zawiera przede wszystkim czterocyfrowy kod dostępu do e-recepty, który jest kluczowy dla aptekarza. Oprócz kodu, na wydruku znajdują się również dane pacjenta (imię, nazwisko, PESEL lub numer dokumentu tożsamości), dane lekarza wystawiającego receptę, datę wystawienia, a także szczegółowy spis przepisanych leków wraz z ich dawkowaniem i ilością. Jest to kompletna informacja, która zastępuje tradycyjną receptę papierową. Lekarz powinien upewnić się, że wydruk jest czytelny i kompletny przed wręczeniem go pacjentowi. Warto również poinformować pacjenta, w jaki sposób należy posługiwać się tym wydrukiem w aptece.
Pacjent, posiadając wydruk informacyjny, może udać się do dowolnej apteki i przedstawić go farmaceucie. Aptekarz, po odczytaniu czterocyfrowego kodu z wydruku, ma możliwość odnalezienia e-recepty w systemie P1 i jej realizacji. Jest to proces analogiczny do sytuacji, gdy pacjent podaje kod otrzymany SMS-em lub e-mailem. Takie rozwiązanie zapewnia, że nawet osoby starsze, mieszkające na terenach o słabym zasięgu internetu lub po prostu preferujące tradycyjne formy dokumentacji, mogą w pełni korzystać z dobrodziejstw systemu e-recept. Ważne jest, aby lekarze pamiętali o tej opcji i oferowali ją pacjentom, którzy jej potrzebują, dbając o ich komfort i dostęp do leczenia.
E-recepta jak wystawić dokument papierowy tymczasowo
W pewnych sytuacjach, mimo że system e-recept jest standardem, lekarze mają możliwość wystawienia recepty w formie papierowej. Jest to jednak rozwiązanie tymczasowe i powinno być stosowane w określonych okolicznościach. Głównym powodem, dla którego lekarze mogą sięgnąć po papierową receptę, jest brak dostępu do systemu informatycznego lub awaria systemu P1. W takich przypadkach, aby zapewnić pacjentowi natychmiastowy dostęp do leków, lekarz może wypisać receptę tradycyjnie, na druku receptowym.
Kiedy lekarz decyduje się na wystawienie papierowej recepty, musi pamiętać o konieczności uzupełnienia wszystkich wymaganych danych. Formularz recepty papierowej jest ściśle określony prawnie i zawiera pola dotyczące danych pacjenta (imię, nazwisko, adres, PESEL), danych lekarza (imię, nazwisko, pieczątka, numer prawa wykonywania zawodu), nazwy leku, jego dawkowania, formy farmaceutycznej oraz ilości. Niezwykle ważne jest, aby recepta była czytelna i podpisana przez lekarza. Brak któregokolwiek z tych elementów może skutkować niemożnością realizacji recepty w aptece.
Po wystawieniu papierowej recepty, lekarz ma obowiązek jak najszybciej, bo zazwyczaj w ciągu 24 godzin od momentu ustąpienia awarii lub odzyskania dostępu do systemu, wprowadzić dane z tej recepty do systemu P1 w formie elektronicznej. Oznacza to, że papierowa recepta jest jedynie tymczasowym rozwiązaniem, a docelowo powinna zostać zastąpiona przez jej elektroniczny odpowiednik. Pacjent, który otrzymał papierową receptę, może ją zrealizować w aptece. Aptekarz ma następnie obowiązek zweryfikować, czy recepta została wprowadzona do systemu P1 w ustawowym terminie. Zapewnia to spójność danych i pozwala na prowadzenie elektronicznej dokumentacji medycznej.
E-recepta jak wystawić i jakie są zasady refundacji
System e-recept znacząco upraszcza proces przepisywania leków refundowanych, ale jednocześnie wymaga od lekarzy ścisłego przestrzegania zasad refundacji. Zasady te są zdefiniowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) i dotyczą przede wszystkim tego, jakie leki mogą być przepisywane z refundacją, w jakich dawkach oraz dla jakich grup pacjentów. Oprogramowanie gabinetowe, które obsługuje e-recepty, jest zazwyczaj zintegrowane z aktualizowanymi bazami danych leków refundowanych, co pomaga lekarzowi w prawidłowym wyborze.
Podczas wystawiania e-recepty na lek refundowany, kluczowe jest zaznaczenie odpowiedniej opcji w systemie, która informuje o chęci przepisania leku z refundacją. System automatycznie pobierze informacje o tym, czy pacjent ma prawo do refundacji, np. na podstawie swojego wieku, posiadanego uprawnienia dodatkowego (np. legitymacja emeryta, rencisty, osoby niepełnosprawnej) lub schorzenia. Lekarz musi również upewnić się, że przepisuje lek w dopuszczalnej dawce i ilości, zgodnej z wytycznymi refundacyjnymi. System zazwyczaj sygnalizuje potencjalne błędy lub niezgodności, co minimalizuje ryzyko błędnego przepisania.
W przypadku leków refundowanych, lekarz musi również określić, czy recepta jest w całości refundowana, czy też pacjent ponosi częściową odpłatność. Informacja ta jest zapisywana w systemie i przekazywana do apteki. Warto pamiętać, że zasady refundacji mogą ulegać zmianom, dlatego lekarze powinni regularnie zapoznawać się z aktualnymi przepisami i wytycznymi NFZ. Poprawne wystawienie e-recepty z refundacją nie tylko zapewnia pacjentowi dostęp do tańszych leków, ale także przyczynia się do prawidłowego rozliczania świadczeń medycznych przez placówki ochrony zdrowia.
E-recepta jak wystawić dla pacjenta z chorobą przewlekłą
Pacjenci z chorobami przewlekłymi często wymagają stałego przyjmowania leków, a e-recepta znacząco ułatwia im dostęp do terapii. Wystawianie e-recept dla takich pacjentów nie różni się zasadniczo od standardowego procesu, ale kładzie się większy nacisk na ciągłość leczenia i potencjalne interakcje z innymi przyjmowanymi lekami. System informatyczny, z którego korzysta lekarz, powinien umożliwiać łatwy dostęp do pełnej historii leczenia pacjenta, co jest kluczowe w przypadku chorób przewlekłych.
Podczas wizyty z pacjentem cierpiącym na chorobę przewlekłą, lekarz powinien przede wszystkim przejrzeć dotychczasową historię leczenia, w tym listę przyjmowanych leków. Jest to niezbędne, aby uniknąć potencjalnych interakcji między lekami lub błędów w dawkowaniu. System e-recept pozwala na precyzyjne wprowadzanie informacji o lekach, w tym ich nazwy, dawki, częstotliwości przyjmowania oraz czasu trwania terapii. W przypadku chorób przewlekłych, często przepisywane są leki na dłuższy okres, dlatego ważne jest, aby lekarz określił odpowiedni czas ich ważności, pamiętając o limitach określonych przepisami.
E-recepta umożliwia również łatwe przepisywanie leków o przedłużonym uwalnianiu lub w formie, która wymaga specjalnego dawkowania. Lekarz może zaznaczyć w systemie odpowiednie opcje, które precyzyjnie określą sposób podania leku. Dodatkowo, dla pacjentów z chorobami przewlekłymi, lekarz może wystawić receptę na większą ilość leku, niż zazwyczaj, jeśli jest to uzasadnione potrzebami terapeutycznymi i zgodne z przepisami. Warto pamiętać, że system e-recept automatycznie sprawdza, czy pacjent ma prawo do danej refundacji, co jest szczególnie istotne w przypadku długoterminowej terapii lekami refundowanymi. Zapewnienie ciągłości leczenia i bezpieczeństwa terapii to priorytet w przypadku pacjentów z chorobami przewlekłymi.
E-recepta jak wystawić dla pacjenta niepełnoletniego
Wystawienie e-recepty dla pacjenta niepełnoletniego wymaga pewnych specyficznych zasad, związanych z ochroną danych osobowych i prawem do reprezentacji przez opiekuna prawnego. Podstawowym wymogiem jest prawidłowa identyfikacja pacjenta. W przypadku dzieci, które nie ukończyły 18 roku życia, proces identyfikacji zazwyczaj przebiega w obecności rodzica lub opiekuna prawnego. Lekarz musi posiadać dostęp do numeru PESEL dziecka. W przypadku braku PESEL, można zastosować procedurę identyfikacji za pomocą dokumentu, podobnie jak w przypadku dorosłych pacjentów nieposiadających numeru PESEL.
Podczas wystawiania e-recepty dla niepełnoletniego pacjenta, lekarz powinien upewnić się, że wszystkie dane są wprowadzone poprawnie. Nazwa leku, dawkowanie, sposób podania oraz ilość powinny być dostosowane do wieku i wagi dziecka. Oprogramowanie gabinetowe zazwyczaj zawiera informacje pomocnicze dotyczące dawkowania leków u dzieci, co jest niezwykle cenne dla lekarza. Po wypełnieniu wszystkich pól dotyczących recepty, lekarz autoryzuje e-receptę za pomocą swojego podpisu elektronicznego lub zaufanego. W tym momencie recepta trafia do systemu P1 i zostaje powiązana z danymi pacjenta.
Kod dostępu do e-recepty może zostać przesłany na numer telefonu komórkowego lub adres e-mail rodzica lub opiekuna prawnego, który towarzyszy dziecku. Alternatywnie, lekarz może wydrukować pacjentowi (lub jego opiekunowi) wydruk informacyjny z kodem dostępu. Jest to szczególnie ważne, jeśli rodzic nie ma dostępu do telefonu komórkowego lub preferuje fizyczną formę dokumentu. Warto pamiętać, że rodzic lub opiekun prawny ma prawo do wglądu w historię leczenia swojego dziecka i może skorzystać z kodu dostępu do realizacji recepty w aptece. Zapewnienie bezpieczeństwa i dostępności leków dla dzieci to jeden z priorytetów systemu ochrony zdrowia.
